Steltloper gezocht


Naar aanleiding van een vrij ongewone advertentie van de Nederlandse Opera had ik het hier eigenlijk over kunst- en vliegwerk willen hebben. Voor de productie van Wagners 'Der fliegende Hollšnder' werd namelijk een steltloper gezocht, een professionele nog wel.

Eerlijk gezegd had ik me nooit zo gerealiseerd, dat een dergelijk beroep bestaat. Ik ga er even vanuit dat ze bij de Opera niet verwachten dat een van die Franse schaapherders, die op stelten lopen om droge voeten te houden, zal reageren. En ook de Nederlandse aardbeienkweker op stelten, wiens foto onlangs in de krant prijkte, heeft waarschijnlijk wel iets beters te doen dan op hoge poten op een toneel vol zangers rond te lopen. Overigens is het maar de vraag of de steltlopers zich en masse voor deze buitenkans hebben gemeld, want in feite werd het onmogelijke gevraagd: '... professionele steltloper
omgeving Amsterdam. Hoogte 1.75 m, losse armen...'

In de laatste, ook muzikaal roerige weken van 1992 overleed niet alleen pianist Malcolm Frager, maar werd ook bekend dat Mozart hoogst waarschijnlijk heeft geleden aan het zogenaamde Tourette syndroom, waardoor niet alleen zijn bovenmatige activiteit maar ook zijn zich vaak in de anale sfeer bewegende taalgebruik verklaard zou zijn. Maar
ook daar wil ik het hier niet over hebben.

Deze keer maar weer eens een emancipatorisch onderwerp.
Veel religies zijn buitengewoon intolerant ten opzichte van vrouwen, ook waar het het uitoefenen van kerkelijk ambten betreft. Onlangs kreeg in Nederland nog een vrouw ongelijk van de rechter nadat ze toelating tot een seminarie had geŽist. Die toelating had namelijk geen zin, omdat de priesterwijding, die de opleiding zou moeten bekronen, voor vrouwen niet is weggelegd.
Een prachtig, indringend en zelfs vaak komisch toneelstuk als Body and Soul laat overigens zien hoe relatief een dergelijk onderscheid is. Het behandelt de ethische conflicten, die ontstaan als een transseksuele priester zich laat 'ombouwen', waardoor plotseling een tot priester gewijde vrouw is ontstaan. Mag zo iemand nou wel of niet
het ambt uitoefenen?

Binnen de Anglikaanse kerk is dit probleem inmiddels opgelost omdat vrouwen nu wel degelijk kunnen toetreden - een gezin mocht je daar als 'godsdienaar' altijd al hebben. Maar de befaamde college choirs - met als bekendste exponent het vijfeneenhalve eeuw geleden door Henry VI opgerichte King's College Choir in Cambridge - zijn nog steeds
exclusief voor jongetjes. Zoals bekend zijn de Britten een volkje dat zich graag vastbijt in tradities, maar zelfs rond een conservatief instituut als deze koren wordt hier en daar gefluisterd over de vraag of meisjes niet ook toegelaten zouden moeten worden. Voorlopig blijft het bij gefluister, maar een keel-, neus- en oorarts, dr. Alan Ardouin, die eerder als medisch begeleider bij de koorschool van Canterbury was betrokken, gaat uitzoeken of er verschillen bestaan tussen (jeugdige) meisjes- en jongenssopranen.

Of zijn resultaten te zijner tijd meisjes ook daadwerkelijk zullen helpen toegelaten te
worden tot deze koren is nog maar de vraag. Een deel van de ontroering, die jongensstemmen teweeg brengen, schijnt namelijk te zitten in het tijdelijke ervan. De baard in de keel is het definitieve einde, en daar zullen meisjes nooit aan kunnen tippen.

PRISKA FRANK


©St. NoPapers

Terug naar overzicht